– Χορογυμναστική E.L.F.
Foxtrott
Τα θεατρικά βήματα του ηθοποιού Χάρρυ Φοξ ευθύνονται για την χορευτική επανάσταση του Foxtrot λίγο μετά το 1913. Τα Ragtime, ο ήχος των Big Bands και ο αργός ρυθμός των χορευτών του Foxtrot έδωσαν ένα ακαταμάχητο μείγμα που κρατιέται ζωντανό ως τις μέρες μας και μάλιστα σαν βασικό στοιχείο όλων των σύγχρονων χορευτικών βημάτων, τα οποία συναντάμε στους περισσότερους σημερινούς κοινωνικούς χορούς.
Tango
To Tango κατάγεται από τους λαϊκούς χορούς της Αργεντινής, με επιρροές από την Κούβα, την Βραζιλία, το Μεξικό και την Ισπανία. Τα ίχνη του χορού Tango ξεκινούν από το 19ο αιώνα με το όνομα “Μιλόγκα”, που αργότερα έγινε “Ταγκό”.
Σήμερα χορεύεται σε όλο τον κόσμο με στυλ που εξαρτάται από τα έθιμα κάθε χώρας.
Το Tango είναι άγριος, ρομαντικός, βίαιος χορός, με ασύμμετρα βήματα και πολλές παραλλαγές. Τη φήμη του την οφείλει στον Ροδόλφο Βαλεντίνο και την ταινία “Οι 4 ιππότες της αποκάλυψης”, που πρωτοπαίχτηκε το 1921.
Waltz
Θεωρείται χορός για όλες τις ηλικίες και είναι ο μακροβιότερος – δημοφιλής ακόμη – χορός. Το αυθεντικό “Βιεννέζικο Βαλς” είναι μια εξέλιξη των λαϊκών χορών της Βαυαρίας και βασίζεται στις μελωδίες της εποχής του Στράους και του Σοπέν. Στις αίθουσες χορού καθιερώθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα και από το 1953 το Βαλς συμμετέχει σε διαγωνισμούς χορού. Ο γρήγορος ρυθμός του Βιεννέζικου Βαλς απέκτησε στις αρχές του 20ου αιώνα το λεγόμενο “Αμερικάνικο στυλ” σε δύο πιο ελαφρές παραλλαγές (μεσαίος και αργός ρυθμός). Η άμεση και κοντινή επαφή των παρτενέρ θεωρήθηκε εξαιρετικά τολμηρή. Σαν κοινωνικός χορός στην Αγγλία έγινε αποδεκτός μόλις στις αρχές του 20ου αιώνα, αφού πρώτα χορεύτηκε δημόσια από τη βασίλισσα Βικτώρια. Το Αμερικάνικο στυλ του Βαλς έχει ιστορία που μόλις ξεπερνά τα 100 χρόνια, με πιο αργά και απλά βήματα, ενώ απέκτησε και δεύτερη παραλλαγή με ακόμη πιο αργό ρυθμό, μετά το 1920. Το Βαλς είναι η βάση για τους περισσότερους σημερινούς χορούς και παραμένει στην κορυφή των προτιμήσεων σε όλο τον κόσμο.
Cha Cha
Στενά συνδεδεμένο με το Μάμπο, το Cha Cha αποτελεί ουσιαστικά εξέλιξη και παραλλαγή του. Εύκολος και διασκεδαστικός ρυθμός, με περισσότερες κινήσεις, έχει κι αυτός την καταγωγή του από την Κούβα. Είναι κατάλληλος χορός για όλες τις ηλικίες.
Swing (Rock n’ Roll)
Το Swing αποτελεί τη συνέχεια του Charleston και εμφανίζεται σαν παραλλαγή του, στα μέσα της δεκαετίας του 1930. Πατέρας αυτής της μουσικής θεωρείται ο Benny Good-man με την ορχήστρα του. Ο ρυθμός αυτός συγγενεύει με το Rock ?n? Roll, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με τα χορευτικά βήματα.
Rumba
Η Ρούμπα κατάφερε και ένωσε την ιστορία και τις παραδόσεις των Μαύρων της Κούβας, των Ινδιάνων και των Ισπανών σε ένα ρυθμό που ενώ μοιάζει γρήγορος και συναρπαστικός, στην ουσία χορεύεται μάλλον με νωχελικές και αισθησιακές κινήσεις. Μετά τη Ρούμπα η κουβανέζικη μουσική ταξίδεψε σε όλες τις γειτονικές χώρες βοηθώντας στην έκρηξη των Λάτιν ρυθμών. Η Ρούμπα των Αμερικάνων έγινε η βάση για τους μοντέρνους Λάτιν ρυθμούς, για το Μάμπο και το Cha Cha, ενώ μια παραλλαγή τους -η Salsa- έκανε τους ρυθμούς της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής δημοφιλείς σε όλο τον κόσμο.
Mambo
Δημιουργία του Περέζ Πράντο, το Μάμπο, ξεκίνησε από τη δεκαετία του 1930 σαν κεφάτος Λάτιν ρυθμός. Στα χρόνια που ακολούθησαν εξελίχθηκε σε μουσικό και χορευτικό ρεύμα, συνδυάζοντας την Αμερικάνικη Jazz, με στοιχεία αφροκουβανέζικων ρυθμών. Οι κεφάτες και γρήγορες κινήσεις, μαζί με τον ξέφρενο ρυθμό της μουσικής, έγιναν γρήγορα πολύ δημοφιλείς σε όλες τις χορευτικές πίστες.
Samba
Ο Εθνικός χορός της Βραζιλίας, ξεκίνησε στις αρχές του αιώνα και μέχρι το 1930 πέρασε στις αίθουσες του χορού. Οι κινήσεις είναι χαλαρές αλλά ταυτόχρονα πολύ ρυθμικές. Το αποτέλεσμα είναι πολύ αισθησιακό και συχνά οδηγεί τους χορευτές του σε ξέφρενα γλέντια. Η Αμερική γνώρισε αυτόν τον ρυθμό από την τραγουδίστρια Carmen Miranda, στις αρχές της δεκαετίας του 1940 και σήμερα λένε πως το διαβατήριο για τη Βραζιλία είναι μόνο η γνώση της Samba.
Salsa
Σύγχρονος προσδιορισμός για το σπουδαιότερο μουσικό κίνημα της Λατινικής Αμερικής είναι η Salsa, ιστορική συνέχεια της Rumba και του Mambo. Η χορευτική μουσική και οι ρυθμοί της Κούβας, της Κεντρικής Αμερικής, της Κολομβίας, της Αϊτής, του Αγ. Δομίνικου, του Εκουαντόρ και της Βενεζουέλας. Η Salsa είναι δημοφιλής χορευτικός ρυθμός που -όπως λένε οι ειδικοί- βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με τους σωματικούς ρυθμούς, τους χτύπους της καρδιάς και το κέφι για ζωή.
Bachata
Με γενέτειρα τη Δημοκρατία του Αγίου Δομήνικου, όπου πρωτοεμφανίστηκε μαζί με το ομώνυμο μουσικό είδος, η Bachata εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο, αποκτώντας τεράστια δημοτικότητα και τη φήμη του αισθησιακού χορού. Ο πρωταρχικός ρόλος της Bachata, όμως, ήταν έντονα τελετουργικός και αποσκοπούσε ουσιαστικά στην επιλογή ερωτικού συντρόφου...
Διαβάστε περισσότερα Η Bachata ξεκίνησε σαν χορός μέσα από τον οποίο το χορευτικό ζευγάρι πρόβαλε έντονα ερωτικά συναισθήματα – με κυρίαρχο μέσο έκφρασης την κίνηση των γοφών. Συγκεκριμένα, όσο απαλότερη και συχνότερη ήταν η κίνηση της λεκάνης, τόσο εντονότερη ήταν η έλξη που ένιωθε ο ένας για τον άλλο. Για την ακρίβεια, η Bachata ήταν «κάλεσμα για ζευγάρωμα», ένα είδος «ερωτικού πρελούδιου σε δύο πράξεις». Ένα αγόρι φανέρωνε σε μια κοπέλα τον έρωτά του ζητώντας της να χορέψουν Bachata. Αν η κοπέλα ήθελε να ανταποκριθεί στον έρωτά του, τότε δεν είχε παρά να χορέψει με το ίδιο αγόρι Bachata για δεύτερη φορά. Το βασικό βήμα στην Bachata εκτελείται σε τέσσερεις χρόνους: τρία πλαϊνά βήματα προς μια κατεύθυνση με Κουβανέζικο λίκνισμα των γοφών και τα γόνατα ελαφρά λυγισμένα για εντονότερη κίνηση, tap-step (πάτημα στη μύτη του άλλου ποδιού) στο τέταρτο χρόνο και σύγχρονο τίναγμα των γοφών. Μετά το tap-step, το ζευγάρι κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Το πρώιμο χορευτικό στυλ της δεκαετίας του 1950 ήταν αργό και το ζευγάρι διέγραφε ένα μικρό τετράγωνο – που θύμιζε έντονα το ύφος του Bolero. H σύγχρονη αντίληψη για την Bachata – όπως διδάσκεται στις σχολές χορού Eurodance – γίνεται κυρίως με πλαϊνά βήματα, έντονη κίνηση των ποδιών και περιλαμβάνει μια μεγάλη γκάμα από στροφές και φιγούρες. Χορεύεται προαιρετικά με αναπήδηση του σώματος: με τα γόνατα ελαφρά λυγισμένα στους έντονους χτύπους της μουσικής, τεντώνοντάς τα στους ενδιάμεσους, ηπιότερους χτύπους. Το ρυθμικό στυλ εναλλάσσεται ανάμεσα στη στενή – ρομαντική – επαφή του ζευγαριού και στο λιγότερο στενό εναγκάλισμα, που όμως επιτρέπει μεγαλύτερη ελευθερία στην κίνηση του σώματος από τη μέση και πάνω.
Merengue
Πρόκειται για ισπανική ονομασία που προέρχεται από τη λέξη “μαρέγκα” και αναφέρεται στη γνωστή συνταγή Διαβάστε περισσότερα . . . επειδή ο τρόπος που κινούνται οι χορευτές στην πίστα παραπέμπει, κατά μία άποψη, στη χρήση ενός χτυπητηριού αυγών! Το Merengue προέρχεται από την Δημοκρατία του Αγίου Δομίνικου στη Λατινική Αμερική, όπου καθιερώθηκε σαν ο εθνικός χορός και το επίσημο μουσικό ανάκρουσμα της χώρας από τον δικτάτορα Ραφαέλ Τρουχίγιο. [Ιστορικό ερώτημα (αναπάντητο;): οι μουσικό-χορευτικές αποφάσεις ενός δικτάτορα μπορούν να οδηγήσουν (μακροπρόθεσμα) σε (ακούσιο) εκδημοκρατισμό της χώρας; Δύο είναι οι επικρατέστερες εκδοχές για την προέλευση του Merengue. Η μία από αυτές αναφέρει ότι ένας μεγάλος Δομινικανός ήρωας κάποτε τραυματίστηκε στο πόδι – σε μια από τις πολλές επαναστάσεις που σημάδεψαν την ιστορία της χώρας. Για να γιορτάσουν την επιστροφή του, οι χωρικοί στη γενέτειρα του ήρωα έστησαν γλέντι με μουσική και χορό, στη διάρκεια του οποίου οι παρευρισκόμενοι έκαναν δήθεν ότι κούτσαιναν και έσερναν το πόδι τους, σε ένδειξη συμπάθειας για το τραύμα του αγωνιστή. Η άλλη εκδοχή είναι ότι το Merengue πρωτοεμφανίστηκε τότε που σκλάβοι καλλιεργούσαν τα χωράφια με ζαχαρότευτλα. Αλυσοδεμένοι μεταξύ τους από τους αστράγαλους, οι σκλάβοι-εργάτες ήταν αναγκασμένοι να σέρνουν το ένα τους πόδι προκειμένου να κινηθούν. Στην αρχική του μορφή, το Merengue δεν ήταν χορός για ζευγάρια: οι συμμετέχοντες χόρευαν σε κύκλο, με τους άνδρες και τις γυναίκες αντιμέτωπους και πιασμένους από τα χέρια – τεντωμένα, όμως, και όχι λυγισμένα, για να αποτρέπεται η σωματική επαφή – ενώ το “βηματολόγιο” περιελάμβανε μόνο τη γρήγορη εναλλαγή των ποδιών και το τίναγμα των ώμων. Η κίνηση των γοφών – με τον απροκάλυπτο τρόπο που γίνεται σήμερα – απουσίαζε παντελώς ή ήταν προσεκτικά συγκεκαλυμμένη. Το σύγχρονο Merengue – όπως διδάσκεται στις Σχολές Χορού Eurodance – μαθαίνεται εύκολα και αποτελεί τον κατ’ εξοχή χορό “κεφιού”, τόσο για αρχάριους όσο και για προχωρημένους χορευτές, με κύριο χαρακτηριστικό την έντονη Κουβανέζικη κίνηση των γοφών. ζαχαροπλαστικής με βάση χτυπημένα ασπράδια αυγών και ζάχαρη…
Reggaeton, Oriental, Hip Hop, Jazz, Funky Jazz.
Ο Χασάπικος ή το Χασάπικο
Συντεχνιακός χορός από τη Μικρά Ασία. Οφείλει την ονομασία του στους Χασάπηδες ή Μακελάρηδες των Βυζαντινών χρόνων. Χορογραφήθηκε και εξελίχθηκε σε κάτι τελείως διαφορετικό από την αρχική του μορφή. Σήμερα χορεύεται σ’ όλη την Ελλάδα από άνδρες & γυναίκες. Θεωρείται από τους ξένους ως ο πιο αντιπροσωπευτικός Ελληνικός χορός
Ζεϊμπέκικος
Την ονομασία του την πήρε από τούς Ζεϊμπέκηδες, που ήταν πολεμιστές Θρακικής καταγωγής. Το μέτρο του είναι 9/8.
Συρτάκι
Το συρτάκι είναι δημοφιλής ελληνικός χορός. Δημιουργήθηκε το 1964 για την κινηματογραφική ταινία “Ζορμπάς ο Έλληνας” (Zorba the Greek) και η μουσική γράφτηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη.
Χαρακτηριστικό του χορού (και της μουσικής) είναι η επιτάχυνση του ρυθμού. Το όνομα συρτάκι προέρχεται από την λέξη συρτός.
Χασαποσέρβικος ή Σέρβικος
Εύκολος κεφάτος και δημοφιλής χορός.
Τσιφτετέλι
Αισθησιακός χορός που θα μπορούσε να θεωρηθεί η ελαφρά μορφή του χορού της κοιλιάς. Χαρακτηρίζεται από ελεύθερη μορφή κίνησης σύμφωνα με τον ρυθμό, χωρίς συγκεκριμένους κανόνες.
Ο Τσάμικος χορός ή το Τσάμικο
Ανήκει στην κατηγορία των παραδοσιακών χορών και είναι ένας από τους πιο λεβέντικους ελληνικούς χορούς. Θεωρείται πανελλήνιος χορός, όπως και ο Συρτός Καλαματιανός, γιατί χορεύεται στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας. Σύμφωνα με μια εκδοχή, πήρε την ονομασία του από την περιοχή Τσαμουριά της Θεσπρωτίας. Στην Ελλάδα, ο τσάμικος ήταν ο χορός που εξέφραζε τους κλεφταρματολούς, κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, γι’ αυτό τον συναντάμε και με το όνομα «κλέφτικος».
Το τσάμικο χορεύεται κυρίως στην Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα, τη Θεσσαλία και την Ήπειρο. Χορεύεται κυκλικά με 8, 10 12 ή 14 χορευτικά βήματα και έχει μέτρο 3/4.
Καλαματιανός
Ανήκει στην κατηγορία των παραδοσιακών χορών και συγκεκριμένα στο είδος του συρτού. Είναι ένας από τους δημοφιλέστερους δημοτικούς χορούς
Χορεύεται κυκλικά με 12 χορευτικά βήματα και έχει μέτρο 7/8.
Συρτό Νησιώτικο
Υπάρχουν διάφορες μορφές συρτού που χορεύονται στα νησιά του Αιγαίου Στα Δωδεκάνησα συναντάμε κυρίως το συρτό με 6 βήματα. Χαρούμενος χορός με το χαρακτηριστικό “σουστάρισμα” που συναντάμε στους περισσότερους νησιώτικους χορούς.
Κρητικοί χοροί (Πεντοζάλι, Μαλεβιζιώτης, Σούστα, Συρτός)
- Πεντοζάλι
Το πεντοζάλι (ή ο πεντοζάλης) είναι ένας από τους εκφραστικότερους και λεβέντικους χορούς. Έχει γρήγορο ρυθμό με ιδιαίτερη ζωντάνια.
Το πεντοζάλι συνήθως ξεκινά με αργές χορευτικές κινήσεις («κοντυλιές») και στη συνέχεια έχει γρήγορο ρυθμό και χορεύεται με γρήγορες και έντονες χορευτικές κινήσεις. Το αργό μέρος (σιγανός) χορεύεται με 6 ή 8 βήματα, ενώ το γρήγορο μέρος με 5 βήματα που μετρούνται σε 8 χρόνους.
O πεντοζάλης πήρε την ονομασία του από τον αριθμό των χορευτικών του βημάτων και από την λέξη «ζάλο» που στην κρητική διάλεκτο σημαίνει βήμα, δηλαδή πέντο-ζάλη = πέντε βήματα.
- Μαλεβιζιώτης
Ο Μαλεβιζιώτης ή Μαλεβιζιώτικος ή Καστρινός είναι γρήγορος & ζωηρός χορός της Κρήτης.
- Σούστα
Η Σούσταείναι σύνθετος χορογραφικός χορός της Κρήτης, με θεαματικούς σχηματικούς συνδυασμούς.
- Συρτός
Ο Συρτός ή Χανιώτικος ή Χανιώτης είναι ήρεμος χορός και χορεύεται σε κύκλο.
Ηπειρώτικοι, Θρακιώτικοι, Ποντιακοί . . .
EURODANCE studios – Social links: